Türkiye için kısa, orta ve uzun vade için çözüm önerilerini sıralayan Saltalı, "Türkiye'nin toplam amonyak ihtiyacı yaklaşık 1.6 milyon ton/yıl olup, ancak bunun yüzde 30'nu doğal gaz kullanarak üretebilmektedir. Diğer kısmını ise ithal etmektedir. Uluslararası piyasalarda doğalgaz piyasasındaki fiyat dalgalanmalarının ülkemizde azotlu gübre fiyatlarına da yansıması muhtemeldir" dedi.
Elektrik enerjisi kullanarak gübre üretiminde Elbistan ve Afşin'in güneş enerjisi potansiyelinin değerlendirilmesi gerektiğine vurgu yapan Prof. Dr. Saltalı, "Tarımsal üretimde bitkilerin uygulanan azotlu gübrelerden yararlanma oranı yüzde 30-50 arasındadır. Orta ve uzun vadede doğal gaz ile azotlu gübre üretimi ya da amonyak ithalatı yerine yeşil enerjiyi (RES, GES) kullanarak su ve havadan üretmektir. Yeni teknoloji ile NH3 üretmek için Konya/Karapınar'da kurulan GES bölgesi kullanılabilir.
Ülkemizde güneş enerjisi veriminin en iyi olduğu yerlerden birisi de Afşin-Elbistan'dır. Bölgede GES ve RES enerji santralleri ve bu enerji ile amonyak üreten tesisler kurulabilir. Bu bölgede elde edilen amonyak ile hem kimyasal hem de organomineral (kimyasal gübre + gidya-leonardit karışımlı) gübreler üretilebilir.
Afşin-Elbistan Termik Santrali havzası Türkiye'nin en yüksek gidya ve leonardit rezervine sahiptir. Böylece Kahramanmaraş kuzey bölgesi kimyasal ve organomineral gübre üretim merkezine dönüşebilir" önerisinde bulundu.